خواص گشنیز

گشنیز حاوی ویتامین a، ویتامین C، ویتامین B6، آهن، منیزیم، کلسیم، پتاسیمو فیبر است.سبزی گشنیز به عنوان دوای معده و بهبود دهنده عمل گوارش و هضم غذا شناخته شده است و تحقیقات نشان می دهد که مصرف آن باعث دفع سرب و آلومینیوم نیز می شود.

 گشنیز خاصیت ضدنفخ و اشتهاآوری دارد.

 دم کرده تخم گشنیز از سیلان منی جلوگیری می‎کند.

گشنیز مانع ترش شدن غذا در معده میشود همچنین درد صفرا را تا حد بسیار زیادی تسکین می دهد. تخم گشنیز برای درمان وسواس و خفقان بسیار خوب است .

 گشنیز به عنوان سبزی کاهش دهنده قند خون شناخته شده است و این کار را با تحریک ترشح انسولین انجام می دهد. این تاثیر به حدی است که آن را گیاه ضد دیابت نیز می نامند.

 درمان جوش های دهان و تسکین درد دهان با این سبزی امکان پذیر است.

مصرف گشنیز برای بهبود عملکرد کبد مفید است

 گشنیز برای مقابله با باکتری سالمونلا مفید است.

خاصیت ضدالتهابی دارد و علایم آرتریت را برطرف می کند.

مصرف گشنیز از بدن در برابر عفونت های دستگاه ادراری محافظت می کند.

 گشنیز همچنین برای زنان به ویژه آنهایی که در دوره عادت ماهیانه دچار خونریزی شدید می شوند، مفید است. برای استفاده از این خاصیت درمانی گشنیز می توانید شش گرم از دانه آن را در500 میلی گرم آب بجوشانید و پس از افزودن شکر به آن، این مخلوط را به صورت گرم استفاده کنید.

 آب گشنیز خواب آور است. برای این منظور باید30 گرم از آب گشنیز خام را همراه با شکر خورد. مصرف بیش از این مقدار موجب حالت سستی می شود.

 برای کاستن نیروی جنسی ونعوظ مزاحم،خوردن گشنیز اثر بسیار موثری دارد.

 گشنیز خاصیت خلط آور دارد.