خواص گیاه چله داغی

گیاه چله داغی با نام علمی Biebersteinia که از آن به نام سنبل بیابانی هم یاد شده و در فارسی به نام بیش خاف نیز شناخته شده است. چله داغی یا بیش خاف گیاهی پایا دارای ساقه کلفت , مخطط و گلاندار است که تا حدود 15 تا 40 سانتیمتر ارتفاع رشد می کند. این گیاه دارای برگ های مرکب شانه ای و گل های زرد رنگ می باشد که تمامی سطح گیاه اعم از گل، برگ و ساقه های آن  پوشیده از کرک های سفید و انبوه می باشد. برگهای آن دو یا سه باربطور شانه ای بریده شده , گلبرگهای آن رنگ سفید مایل به زرد دارد. این گیاه در در شهر های مرکزی  ایران رویش طبیعی دارد.

گیاه چله داغی یکی از گیاهان بومی مناطقی چون آذربایجان شرقی و بعضی از مناطق کمربند شمالی ایران، دامنه های البرز ، اطراف شمشک ،فیروزکوه ٬ دماوند و قزوین است که در طب سنتی از آن برای تسکین درد مفاصل و استخوان استفاده می شود. ترکیبات این گیاه دارای خواص آنتی اکسیدانی، ضد التهاب و ضد درد است.

در بعضی از مناطق کشورمان مانند آذربایجان غربی و شرقی و نیز شهرستان دماوند به طور سنتی از ریشه گیاهی که آن را چله داغی استفاده می گردد. مردمان آن منطقه گیاه چله داغی را به صورت ضماد با دنبه گوسفند جهت درمان و التیام دردهای روماتیسمی و نیز نرم نمودن عضلات نواحی که شیئی در آن فرو رفته جهت در آوردن شی و یا جا اندازی استخوان های جا به جا شده و در رفته به کار می گیرند و حتی در شهرستان دماوند برای نرم کردن و تحلیل نمودن خار پاشنه پا و حتی تسکین درد از آن استفاده می کنند.

• کاهش فشار خون: عمدتا در کشور تاجیکستان استفاده می گردد
  درمان بیماری های معدی و شکمی: از دمکرده و عصاره اندام های هوایی این گیاه برای درمان بیماری های معدی و شکمی و نیز به عنوان بند آورنده ی خون در دوران پس از زایمان استفاده می شود.
• درمان عفونت های تنفسی: جهت درمان عفونت های تنفسی مانند آسم و یرقان از عصاره ی این گیاه  به همراه شیر استفاده می کنند
• جهت درمان و التیام دردهای روماتیسمی
• نرم نمودن عضلات نواحی که شیئی
• تحلیل خار پاشنه پا و حتی تسکین درد