انجبار گیاهی علفی و سردسیر از تیرهٔ ریواس است با ساقههای نازک و گلهای خوشهای سرخرنگ که ساقهٔ زیرزمینی آن در طب برای معالجهٔ بواسیر، اسهال، درد گلو، ورم لثه، اسکوربوت، و جرب به کار میرود. به آن برشیاندارو هم گفتهاند.
خواص و اثرات دارویی انجبار :
طبع انجبار سرد و خشک است. از نظر خواص درمانی ضد تب، مدر، ملین، التیام دهنده، قابض قوی، ضداسهال، مقوی عمومی، ضدعفونیکننده، ضد غلبة دم، ضد التهاب، محرک واشتهاآور است. از انجبار در موارد اسهال، اسهال خونی، دیسانتری، رفع ترشحات مخاطی، بیاختیاری دفع ادرار، ترشحات زنانگی، سوزش مجاری ادرار، گلو درد، ورممجرای بول بعد از رفع حالت التهابی آن، بواسیر، انزال منی، تب نوبه، خونریزیرحم، التهابات اندامهای تناسلی زن، التیام زخم، نزلههای مزمن، سل، خونریزیهایساده داخلی و خارجی، جلوگیری از سقط جنین، رفع ترشحات سفید مهبل، ووجود خون در ادرار توصیه شدهاست. در استعمال خارجی جوشانده ۱۵۰ گرم ریزوم آن در یک لیتر آب به شکلغرغره یا دهان شویه برای التیام زخم، ناراحتیهای حلق، سفت کردن لثههای نرم، التهابات لثه، لوزتین یا گلو و بهصورت تزریق در دستگاه تناسلی، جهت ترشحاتزنانگی و رفع ورم مجاری ادرار، اثرات مفیدی دارد. جوشانده انجبار بهصورت تنقیه جهت رفع اسهال، بواسیر، درمان خراشهای ناحیه مقعد و برای واریس و مداوای زخمها و اولسرها بهصورت تأثیر دادن رویآنها مورد استفاده قرار میگیرد.
فرمانرو: گیاهان
راسته: میخکسانان
تیره: هفتبندیان
سرده: Persicaria
Species: P. bistorta
