انگور سیاه نوعی از انگور است که از آن عصارهٔ پوست انگور یا اِنوسیانینا یک مادهٔ رنگی است و از پوست بعضی از انگورها که درتهیهٔ شربت استفاده می‌شود وجود دارد و در ایتالیا و آمریکا و ایران تهیه می‌شود.
رنگدانه‌هایی که از اِنوسیانینا بدست می‌آید بنام آنتوسیانین موسومند و از این مواد آنتوسیانیدین‌ها تهیه می‌شوند. مهمترین آنتوسیانیدین‌های موجود در عصارهٔ پوست انگور سیاه عبارتند از:

پئونیدین، Malvidin، Delphinidin،Petunidin. بطور کلی آنتوسیانین‌های موجود در عصارهٔ پوست انگور سیاه در pH=۳ پایدار بوده رنگ قرمز تا ارغوانی دارد. علاوه بر آنتوسیانین‌ها در عصارهٔ پوست انگور مواد زیر وجود دارد:

اسید تارتاریک، تانن‌ها، قندها، اسید آمینه‌ها و مواد معدنی.

کاربرد درمانی انگور سیاه :

آنتوسیانین‌ها ی موجود در پوست انگور سیاه خاصیت ضد قارچ داشته از رشد لاکتوباسیلوس‌ها جلوگیری نموده اثر ویتامین P دارد. علاوه بر مصرف عصارهٔ یادشده از پودر پوست انگور سیاه که از عصارهٔ آن بهتر و پایدارتر است در آمریکا برای تهیهٔ نوشابه‌ها استفاده می‌شود.