دو گونهٔ اصلی بابونه که به صورت دمکرده استفاده میشوند و برایشان خواص دارویی در نظر گرفته میشود عبارتند از بابونه آلمانی و بابونه رومی. گونههای دیگری از گیاهان هم نام بابونه بر خود دارند (نظیر بابونه بهاری و بابونه زرد) اما معمولاً به صورت دمکرده به کار نمیروند و خواص دارویی برایشان ذکر نشدهاست.
در متون پزشکی و دارویی کهن و نیز از نگاه دانشمندان ایران بابونه از جایگاه ویژهای برخوردار بوده و هست. برای مثال در آثار دیوسکوریدوس، جالینوس، ابن سینا و ابن بیطار با بیانهای متفاوت به خواص درمانی این گیاه از جمله در بیماریهای دستگاه عصبی، گوارشی و تنفسی اشاره شده است.
بابونه مقوى دماغ و اعصاب و قوای جنسی با قوت ترياقيه، جهت بیماریهای دِماغی و سردرد و تحليل رياح گوش مناسب است و جویدن آن جهت زخمهای دهان و زبان نفع بسیار دارد. مدر فضولات و پاک کننده کثافات سینه است و بثورات را از بین میبرد و جوشانده آن رنج و خستگیها و صلابات و نزولات و درد رحم و مقعد را زایل میکند.
گیاهان دارویی Medicinal Plants ، گیاهانی هستند که یک یا برخی از اندامهای آنها حاوی ماده ای هستند که جنبه دارویی دارند. این مواد دارویی که کمتر از ۱٪ وزن خشک کل گیاه را تشکیل میدهد، دارای خواص دارویی بسیار مفیدی برای موجودات زنده است.