همچنین به نقل از خبرنگار مرات از میامی دارای خواص دیگری از جمله ضد تشنج، ضد عفونی کننده و رفع بیماریهای دستگاه گوارش است. کما بوته ای سرسبز که در اواخر اسفند و اوایل فصل بهار در بیابانهای میامی بصورت خودرو می روید ، این گیاه کمی سبز ساقه و برگ آن سبز و چرب است. خوراک زمستانی دام  است ولی استفاده داروئی فراوانی هم دارد در بهار در پای ریشه آن نوعی قارچ غیر سمی می روید که در بین مردم میامی به "قرصک" معروف است و  خیلی از قارچهای پرورشی بزرگتر و خوشمزه تر است.

کما نیز بوی خاصی دارد که بعضی ها از افراد آنرا خوشبو خطاب می کنند و بعضی دیگر از بوی آن بیزار ند. وقتی بز یا گوسفند ازاین گیاه بخورد شیر و ماستش عطر آن را می دهد و بسیار مقوی است . اهالی تمام مناطق به ویژه میامی این بوته و انواع آن را دوران تعطیلی نوروز چیده و انواع خورشت و پلو را از آن درست می کنند.اما نکته ای که باید پس از خوردن این گیاه در نظر بگیرید این است که خود را برای چند ساعت خواب آماده کنید چراکه این گیاه بشدت خواب آور است.

از کما برای مصارف داروئی و درست کردن شربت، صمغی می گیرند و برای از بین بردن بوی آن از اسانسهای نعناع ، سعتر، زوفا و غیره استفاده می کنند. مرحوم دهخدا کما را همان (انغوز ، انگدان) و یا از تیره آن می داند .