خواص  صندل سفید

در اندونزی از خاک اره چوب صندل سفید و از اسانس آن به عنوان دارو استفاده می شود. در چین معمولا این چوب وارد می شود و در صنایع نجاری به کار می رود و زواید و خاک اره و خرده های چوب در نجاری ها جمع آوری و به عنوان دارو در بازار عرضه می شود.

در چین خرده چوب ها را خرد کرده به صورت گرد در می آورند و این دارو برای گرم کردن داخلی و کاهش درد به کار می رود. به علاوه برای قطع تهوع و استفراغ، کمردرد و سکسکه نافع است. این دارو بادشکن است و برای رفع آشفتگی و تهوع و ناراحتی های وبایی تجویز می شود. اسانس آن در عصر جدید در موارد سوزاک توصیه می شود. ولی به طور کلی مصرف آن خیلی کم شده است و بیشتر چوب آن مصرف می شود.

خرده چوب و خاک اره چوب آن ساییده شده و با آب به شکل خمیر به صورت و پیشانی انداخته می شود بسیار خنک کننده است و برای رفع سردردهایی که از گرما ایجاد شده باشد مفید می باشد. این خمیر برای رفع انواع ناراحتی های پوست نیز روی پوست انداخته می شود و مفید است. مصرف داخلی جوشانده خرده چوب نیز معمول است و مدر و ضد تب است. از دم کرده یا جوشانده آن در مصرف داخلی برای بند آوردن اسهال و اسهال خونی استفاده می شود.

در هند از خمیر خاک اره چوب که با آب تهیه می شود برای رفع سردرد و کاهش تب روی پیشانی می اندازند و در موارد بیماری های پوستی برای کاهش حرارت و خارش روی پوست و کاهش التهاب ضماد مصرف می شود و اما طبق نظر حکمای طب سنتی صندل سفید از نظر طبیعت خیلی سرد و خشک است و از نظر خواص معتقدند که صندل سفید فرح آور و مقوی معده و قابض می باشد و برای تحلیل ورم های گرم مفید است. خوردن آن برای خفقان گرم و تب های تند صفراوی و ضعف قوه حافظه و ذهن و ضعف معده و کبد خصوصا در گرم مزاجان موثر است.

مالیدن خمیر خرده های چوب آن با گلاب و کمی کافور به پیشانی برای رفع سردرد گرم نافع است و خوردن آن به تنهایی و یا با ادویه مناسب برای رفع خفقان و درد معده ناشی از گرمی و مخلوط با آن عنب الثعلب و یا با آب حی العالم و یا با آب برگ خرفه و امثال آن برای رفع نقرس گرم و ورم های گرم نافع است.

صندل سفید مضر نیروی جنسی است به طوری که آن را قطع می کند و مضر صدا می باشد و از این نظر باید با عسل و نبات خورده شود و مقدار خوراک آن تا 5 گرم است. معمولا در بازار صندل زرد یا صندل لیمویی به شکل قطعات چوب بی پوست که طول آن ها 5-1 متر و قطر آن ها حدود 10 سانتیمتر است عرضه می شود و همچنین دارای الیاف است و سخت می باشد. رنگ آن زرد کم رنگ و بوی آن ترکیبی از بوی گل سرخ و مشک و لیمو و خیلی مطبوع است. طعم آن تلخ و سبک تر از آب است.

صندل سفید با همان ابعاد عرضه می شود ولی رنگ آن کم رنگ و مایل به سفید است، معمولا بیشتر صندل زرد مصرف می شود. اسانس صندل زرد سنگین تر از آب است و در 288 درجه سانتی گراد جوش می آید و معمولا 15-40 قطره آن را در 3 گرم الکل حل کرده و سه قسمت نموده و برای رفع سوزاک در عرض روز 2-3 بار می خورند.