خواص گیاه ارمک
به این گیاه افدرای بیابانی نیز گفته می شود که در زمره خشکی پسندها محسوب می شود. نیاکان ما آن را گیاهی مقدس می دانند. ظاهر این گیاه به صورت درخچه ها و درختانی کوچک با شاخه هایی همیشه سبز و کشیده همانند نی هستند که گاهی ارتفاع آن ها به ۵ متر نیز می رسد. این گیاه بیابانی نیز در بهار رشد اصلی خود را داشته و می توانید گل های زرد و طلایی آن را در بهار تماشا کنید. در فصل تابستان این گل های زرد تبدیل به میوه های نارنجی ارمک می شود که در کنار رنگ سبز شاخه های زیبایی کویر و بیابان را دوچندان می نماید. گیاه ارمک از گیاهان بیابانی ایران است که بسیار در مقابل خشکی مقاوم بوده و ریشه ای بسیار عمیق دارند. متاسفانه این گیاه در مقابل شوری مقاومت کمی دارد. به همین دلیل آن را بیشتر بر روی کوه های شنی و تپه ها و یا در کنار مزارع کشاورزی در نقاط خشک کشورمان و در کل در مناطقی که شوری کم است مشاهده می کنید. برگ های این گیاه در اواسط تابستان می ریزند تا تعرق را کاهش دهند. مردمان روستا از این گیاه برای خوراک دام استفاده می کنند. از این گیاه نیز برای مصارف پزشکی و دارویی استفاده می شود. در این گیاه افدرین وجود دارد که برای رفع خستگی عالی است و محرک مغز و اعصاب است. افدرین همانند آدرنالین است. از دیگر خواص این گیاه، افزلیش دهنده فشار خون و آرام کننده حرکات روده است و نیز در تسکین درد و معالجه رماتیسم مفید است.
