نرگسهای بهبهان؛ عطری که میتواند برند جهانی شود
به گزارش مانوش به نقل از مهرعلی نواصر: صبحهای زمستانی بهبهان، آرام و مهآلود آغاز میشوند. هنگامی که آفتاب کمجان بر دشت میتابد، هزاران گل نرگس سر از خاک برمیآورند؛ سپید، ظریف و ایستاده. نسیمی که از میان نرگسزارها میگذرد، رایحهای در فضا میپراکند که گویی زمان را متوقف میکند. اینجا، طبیعت نهفقط دیده میشود، بلکه نفس کشیده میشود.
نرگسزارهای بهبهان صرفاً مزرعه نیستند؛ میراثاند. میراثی که نسل به نسل منتقل شده و امروز همچنان با همان سادگی و شکوه، چهره دشت را میآراید. هر شاخه گل، حاصل پیوند خاک حاصلخیز، اقلیم سازگار و دستهای کشاورزانی است که سالهاست با صبر و تجربه، این زیبایی را حفظ کردهاند.
اما پشت این تصویر شاعرانه، ظرفیتی عظیم نهفته است؛ ظرفیتی که اگر بهدرستی شناخته و مدیریت شود، میتواند نرگس بهبهان را از یک محصول بومی به یک برند ملی و حتی جهانی تبدیل کند.
سومین قطب نرگس ایران
جواد سلطانی کاظمی، رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان خوزستان در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به آخرین آمارهای رسمی بخش باغبانی، وضعیت کشت گل نرگس در استان را مطلوب ارزیابی میکند. به گفته او، بر اساس آمارنامه باغبانی سال ۱۴۰۳، سطح زیر کشت گل نرگس در خوزستان به ۲۴۲ هکتار رسیده و سالانه حدود ۶۰ میلیون شاخه گل بریده از این مزارع برداشت میشود.
